همانند سایر همایشها و جلسات مراسم افتتاحیه داشتیم که در روز چهارشنبه 9/12/85صبح شروع شد.

سالن خیلی بزرگ نبود ولی به دلیل استقبال کم  به این همایش، کمبود فضا احساس نشد. استقبال کنندگان را اکثرا دانشجویان و مشتاقان آی تی تشکیل میدادند.از مسئولین مربوطه برای شنیدن و "بررسی موانع توسعه آی تی در غرب" خبری نبود.!!!

اهداف و برنامه همایش در جزوه ای چاپ شده بود که به شرکت کنندگان در همایش اعطا شد تا از برنامه ها و زمان سخن رانی ها اطلاع داشته باشند.(در ضمن خلاصه ای از مقالات در این جزوه نیز وجود داشت.)

مراسم افتتاحیه با گلایه های دبیران کنگره از کم توجهی مسئولین به عدم حضور در همایش،  شروع شد.

مقالات به ترتیب اعلام شده در دفترچه ارائه شدند.سطح مقالات بالا  و با بازبینی قبلی همراه بود و قبلا داوری شده بودند. (البته چند مورد کوتاهی وجود داشت که قابل چشم پوشی بود)

ارائه دهندگان با اشتیاق فراوان مقالات خود را ارائه میدادند و تمام ضعفها و راهکارهایی که به ذهنشان رسیده بود را بیان کردند.

نظرات جالبی مطرح شد.پس از هر مقاله و سخن رانی یک گروه متخصص نیز به طرح سوال و بررسی مقاله و سوالات پیش آمده توسط حضار می پرداختند.

روز اول همایش در دو نوبت صبح و عصر و روز دوم تا ساعت 12بعد از ظهر برگزار شد.

مقالات در دو بخش سخن رانی و پوستر ارائه شدند.

چند نمونه از موضوعات مقالات ارائه شده:

1)عوامل حیاتی موفقیت برای اجرای مدیریت دانش

2)چارچوبی برای تدوین معماری سازمانی بر اساس سیستم های اطلاعاتی

3)آموزش الکترونیکی درچه ای به دنیای اطلاعات

4)بررسی موانع به کارگیری اطلاعات و ارتباطات و ارائه مدلی در این زمینه

5)فناوری اطلاعات ضرورت و زیر بنای جامعه اطلاعاتی

6)کاستی های توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش منطقه غرب کشور

و.........

در کل 22 مقاله و 16 پوستر ارائه شد.

سخنران ویژه نیز مهندس سید الشهدایی بودند که در مورد بررسی زیر ساخت های مخابراتی در کشور مقاله ای بسیار قوی و کامل ارائه دادند.

مراسم اختتامیه با تشکر و قدردانی از شرکت کنندگان توسط دبیران کنگره انجام شد.

یکی از دبیران اجرایی کنگره از حضور کمرنگ مسئولین دولتی گلایه ای را مجدد اعلام داشتند و این نکته را خاطر نشان کردند که هدف ما از برگزاری این همایشات تنها ارائه چند مقاله و سخنرانی نیست بلکه هدف اصلاح و توسعه کشور است و با این اقدامات کنونی هیچ امیدی در اصلاح زیر ساخت های مملکتی نیست. ولی با سخنی که بعد از وی توسط دبیر منطقه 11 گفته شد امیدی در شرکت کنندگان در کنگره پیدا شد و آن این بود:"اگر مسئولین امروز توجهی به سخنان و راهکردهای ما ندارند مشکلی نیست جوانان امروز مسئولین فردا هستند ما میتوانیم آنها را زیر بال خود پرورش دهیم

و آنها را برای ساختن کشوری سالم آماده کنیم."

به امید آنروزی که جلسات و همایشات تنها جنبه تشریفاتی نداشته باشد و از هر فکر و ایده ای در جهت توسعه کشور استفاده کنیم.

توصیه اکید به همه دوستان: ازبیان مشکلات هراسی نداشته باشید اگر توجهی به آنها نمیشود نا امید نشوید، آنها را در جایی ثبت کنید تا در آینده توسط شخص دیگری اجرا شود امید همواره هست و به قول یکی از نویسندگان" آخرین چیزی است که میمیرد".